Mężowie, miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyszy słowo (…) Mężowie tak powinni kochać swoje żony jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje”.
(Ef 5, 25n.28)
Małżeństwo należy do podstawowych rzeczywistości wspólnotowego życia ludzkiego. Jest niezbędnym fundamentem rodziny. W odniesieniu do ludzi ochrzczonych związek małżeński ma charakter sakramentu.
Wszystkie sakramenty są przede wszystkim dziełem Boga, który obdarowuje człowieka szczególną łaską. Każdy z siedmiu sakramentów ukazuje wyjątkową moc obecności Boga i Jego działania. Dokonuje się to przez Słowo i czyn, gest. W sakramencie małżeństwa, mężczyzna i kobieta, zostają włączeni w rzeczywistość, którą stworzył dla nich Chrystus w swoim Kościele. Zaczynają uczestniczyć w wymianie miłości, która dokonuje się między Chrystusem a Jego Kościołem.
- Dokumenty wymagane do zawarcia małżeństwa:
- Metryki chrztu z adnotacją o bierzmowaniu (świeżej daty – nie starsze niż trzy miesiące),
- Dowody osobiste,
- W przypadku ślubu konkordatowego – zaświadczenia z Urzędu Stanu Cywilnego.
- Spowiedź- przed przystąpieniem do sakramentu małżeństwa przynajmniej dwa razy (na początku przygotowań i przed samym ślubem).
- Zapowiedzi przedślubne wygłaszane są w parafiach zamieszkania narzeczonych.
- Kurs przedmałżeński i spotkania w poradnictwie rodzinnym stanowią bezpośrednie przygotowanie do ślubu. Całość trwa około miesiąca, choć organizowana są również weekendowe kursy dla narzeczonych.
Wartość przysięgi małżeńskiej
„…i ślubuję Ci…
MIŁOŚĆ – prawdziwie kochać oznacza przebaczać na podobieństwo Chrystusa: nie raz, nie dwa razy, a „siedemdziesiąt siedem razy”. W małżeństwie powinniśmy się uczyć przebaczać bez pielęgnowania w sercu urazy przez dłuższy czas: „ niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce”. Prawdziwie kochać to obdarowywać, ale również umieć przyjąć dar drugiej osoby z jej wszystkimi słabościami i ułomnościami.
WIERNOŚĆ – wypełnienie ślubu wierności ma miejsce wtedy, gdy małżonkowie są lojalni wobec siebie w odniesieniu do świata zewnętrznego. Pierwsze skojarzenie dotyczące złamania ślubu wierności to myśl od zdradzie fizycznej- związana z aspektem seksualności. Małżonek powinien być pierwszy i najważniejszy w hierarchii bliskich nam osób. W sytuacjach konfliktowych z innymi ludźmi, choćby z rodzicami, stawać ze współmałżonkiem po tej samej stronie.
UCZCIWOŚĆ MAŁŻEŃSKA- uczciwość to lojalność małżonków względem siebie. Uczciwość względem małżonka powinna gwarantować po pierwsze szczerość, nie tylko w znaczeniu mówienia prawdy, ale otwartego mówienia o problemach, o tym co się i co boli, bez niepotrzebnych przemilczeń i niedomówień. Po drugie to ukazywanie prawdziwego „ja” przy współmałżonku, pozwalanie drugiej osobie na poznawanie siebie, to również gotowość rozmawiania z drugą osobą zawsze i o wszystkim.
„…że Cię nie opuszczę aż do śmierci…”- wydaje się, że te słowa przysięgi są zrozumiałe. Nie opuścić znaczy nie pozostawić w potrzebie, biedzie, chorobie nawet jeśli trudno będzie wytrzymać ze współmałżonkiem, nawet jeśli pojawi się zdrada. Można również opuścić małżonka duchowo- uciekając w swój własny świat zainteresowań, pracy czy marzeń, nie interesując się problemami i potrzebami współmałżonka, żyć jakby „obok” niego, zamiast „z nim”.
„…Tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący w Trójcy Jedyny i wszyscy święci…”– przysięga małżeńska jest bardzo bogata w treści, ale na pewno bardzo trudna. Dlatego właśnie jej ostatnia część jest prośbą o pomoc zwróconą do Boga i świętych. Warto jak najczęściej we wspólnej modlitwie sięgać po taką nadprzyrodzoną pomoc z nieba. Przysięga małżeńska jest dla nas zadaniem, z którego zdajemy egzamin każdego dnia.